Rob, al 40 jaar stratenmaker: "Werk bevalt, collega's bevallen. Waarom zou je dan weggaan?"
Rob is de man die al veertig jaar stenen legt. Dat zegt genoeg.
Rob is zestig jaar. Zijn hele werkende leven legt hij al stenen. Hij begon direct na school als stratenmaker. Werkte tussendoor bij een paar andere bazen. Een half jaar hier, twee jaar daar. Maar belandde al snel bij Ouwejan. En bleef. Inmiddels al veertig jaar.
“Werk bevalt, collega’s bevallen. Waarom zou je dan weggaan?”
Het werk veranderde, Rob bleef
Langere projecten hebben Rob’s voorkeur. Dan weet je waar je aan toe bent. Je kent je collega’s. Elke dag is duidelijk wat er moet gebeuren. In het begin van zijn carrière werkte hij vijf, zes jaar aan de aanleg van een nieuwbouwwijk in Osdorp. Projecten van deze omvang komen tegenwoordig minder voor, maar ook nu heeft hij zijn vaste plekken. Zo werkt hij al een tijd op een onderhoudsproject in Kaag en Braassem, met een vast koppel.
Wat hem opvalt na veertig jaar? Het werk is lichter geworden. Vroeger lag je de hele dag op je knieën met een hamer. Elke steen apart. Kruiwagens vol zand en stenen.
“Tegenwoordig hoeft dat niet meer. Ouwejan is daar best wel ver mee. Wat machines betreft zijn wij best wel ver. Dat heeft niet elk bedrijf.”
De machines nemen het zware werk over. Dat merk je in je lijf. En dat telt, zeker als je de zestig passeert.
Liever buiten dan binnen
Rob werkt graag buiten. Altijd al. En dat is precies wat hij leuk vindt. Je ziet nog eens wat. Je komt nog eens ergens. De ene week straat je een bedrijventerrein, de andere week een woonwijk. Je praat met mensen.
“Je zit overal. Je ziet wat. Je komt nog eens ergens. Beter dan in een glazen gebouw, waar je door een raampje naar buiten mag kijken met een airco erbij.”
"Je komt nog eens ergens. Beter dan in een glazen gebouw met een airco erbij."
Een dag op de klus
Om kwart over vijf gaat de wekker. Kwart voor zes zit Rob in de auto. Om half zeven is hij op de klus. Koffie zetten, even bijpraten, dan aan de slag. Einde middag spullen opruimen, auto in, naar huis en klaar.
Door de jaren heen begeleidde Rob ook jongere collega’s. Gewoon door te laten zien hoe het moet. Hoe je stenen legt. Hoe je een zandbaan vlak maakt. Zo gaat kennis over van de één naar de ander.
“Als oppermannen leren straten, dan proberen we ze zo goed mogelijk te ondersteunen.”
Gezelligheid en keetpraat
Wat Rob ook waardeert: de sfeer. De keetpraat. De discussies over van alles en niets. Hoe iedereen anders in het leven staat. Twee keer per jaar een borrel: met de bouwvak en met kerst. Dan zie je al je collega’s even bij elkaar.
Zijn enige punt: de club mag best wat jonger worden. De gemiddelde leeftijd schat hij boven de vijftig. Er mag jong bloed bij. Niet omdat de huidige collega’s niet deugen, integendeel. Maar een bedrijf heeft dat nodig.
“We zijn echt aan verjonging toe. Ik schat de gemiddelde leeftijd boven de vijftig. Er mag wel wat jong bloed bij.”
Herken jij jezelf in Rob?
Dan is de kans groot dat je hier ook op je plek zit. Gewoon goed werk, goed materieel en collega’s om op te bouwen. Bakkie doen? App ons even. Geen cv nodig. Gewoon even kennismaken.
